Zdradliwość wspomnień

Głupia gęś

Dwie strony sceny - wieczór dwóch form "Zdradliwość wspomnień" i "Głupia gęś"

9 listopada 2026 r. o godz. 18:00 zapraszamy do Białostockiego Teatru Lalek na wieczór, podczas którego zaprezentujemy dwie odmienne formy sceniczne: etiudę choreograficzną „Zdradliwość wspomnień” Elizy Kindziuk-Kosianko oraz monodram performatywny „Głupia gęś” Zofii Żwirblińskiej.

Dwie artystki, dwa odmienne języki sceniczne i dwa różne sposoby opowiadania o wewnętrznych doświadczeniach człowieka. W „Zdradliwości wspomnień” podstawowym środkiem wyrazu jest taniec – ruch, który przywołuje obrazy i emocje zapisane w pamięci. W „Głupiej gęsi” Zofia Żwirblińska sięga po środki charakterystyczne dla performansu i teatru, by opowiedzieć o niepewności, poczuciu własnej wartości i presji nieustannego udowadniania swoich kompetencji.

Dwie różne formy sceniczne, które pokazują, jak odmiennymi środkami można opowiadać o tym, co osobiste i trudne do wyrażenia słowami.

„Zdradliwość wspomnień” – Eliza Kindziuk-Kosianko

„Zdradliwość wspomnień” nawiązuje do Magritte’owskiej „Zdradliwości obrazów”, w której słynne „To nie jest fajka” podważa oczywistość widzenia i odsłania przepaść między rzeczą a jej przedstawieniem. Co jednak dzieje się wtedy, gdy obrazem staje się wspomnienie o kimś, kto nie istnieje już w świecie materii, lecz trwa w wyobrażeniu? Spektakl to poetycka podróż w głąb pamięci ulotnej – przestrzeni, w której sylwetka ojca nie jest już ciałem, lecz ruchem: gęstniejącym, zmieniającym kształt, dynamicznym, niemożliwym do zatrzymania w dłoniach.

Plakat spektaklu Zdradliwość wspomnień

Choreografia porusza się na granicy iluzji i jawy. Unoszący się z fajki Taty dym, wyrażony tańcem, staje się tutaj metaforą wspomnienia – czymś, co na krótką chwilę wypełnia pokój swoją obecnością, by nagle wytrącone z równowagi, rozproszyć się w powietrzu. To taniec o próbie uchwycenia tego, co wymyka się logice. To celebracja nieuchwytnego, w której surrealistyczna zwodniczość obrazów staje się mostem łączącym przeszłość z żywą teraźniejszością. Pamięć nie jest tu obrazem – jest ruchem i myślą, nieustannie ucieleśniającą się, formującą i dającą o sobie znać.

Choreografia i wykonanie: Eliza Kindziuk-Kosianko

Kompozytor: Izabela Orzełowska, z wykorzystaniem utworu Czesława Niemena „Włóczęga”

Czas trwania: 10 minut

"Głupia gęś"

„Głupia gęś” to monodram performatywny, którego punktem wyjścia jest syndrom oszusta – błąd poznawczy polegający na braku wiary we własne kompetencje. Szacuje się, że około 70% światowej populacji na pewnym etapie życia doświadcza tego fenomenu.

Autorka spektaklu jest „złotym dzieckiem” – od zawsze z najlepszymi ocenami, nagrodami, sukcesami. Szkoda tylko, że na żadne z nich nie zasługuje. Jej dotychczasowe dokonania to przypadek, pomyłka, dziwny traf szczęścia. W świecie, gdzie łkanie bezwstydnie zamieniła w kłamanie, jej własne ciało bez przerwy podważa swoją wartość. Rozpada się w wątpliwościach, wywraca wszystko do góry nogami, aż w końcu pęka, by przepoczwarzyć się w autoironiczne szarogęszenie.

Syndrom oszusta – oszustki – odsłania się w spektaklu jako mechanizm performowania samej siebie. Na scenie ściera się to, co faktycznie przeżywane, z tym, co odgrywane; autobiograficzne wyznanie ze świadomą manipulacją własnym wizerunkiem. „Głupia gęś” przygląda się temu, jak niepewność staje się rolą, którą można powtarzać tak długo, aż zacznie organizować sposób myślenia o sobie. Intymny lęk okazuje się tu nie tylko prywatnym doświadczeniem. Wyrasta także ze świata, który każe nieustannie udowadniać własną wartość, jednocześnie dając powody, by w nią wątpić.


Plakat spektaklu Głupia gęś

Reżyseria, choreografia, koncepcja, wykonanie: Zofia Żwirblińska
Dramaturgia: Patrycja Kowańska
Muzyka: Ola Rzepka
Reżyseria światła: Michał Wawrzyniak
Czas: 45 min

Premiera została dofinansowana ze środków Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego w ramach programu „Przestrzenie Sztuki – Taniec”, realizowanego przez Narodowy Instytut Muzyki i Tańca. Projekt zrealizowano również ze środków Miasta Gdańska w ramach Gdańskiego Stypendium Kulturalnego – Fundusz Twórczy oraz przy wsparciu rezydencji Open Studio w Teatrze Komuna Warszawa.

Autorka fotografii promocyjnych: Józefina Kiełb
Autorka plakatu: Agata Śliwa

Miejsce i czas

  • 9 listopada 2026 r., godz. 18:00
  • Białostocki Teatr Lalek, ul. Konstantego Kalinowskiego 1, Białystok

 

Dostępność

  • Wydarzenie odbywa się w przestrzeni dostępnej architektonicznie.
  • Osoby wrażliwe na dźwięk będą mogły – na swoją prośbę – skorzystać ze słuchawek wygłuszających.
    Na życzenie widzów możemy również zapewnić wsparcie w postaci audiodeskrypcji lub tłumaczenia na polski język migowy (PJM).
  • Osoby zainteresowane skorzystaniem z rozwiązań dostępnościowych (słuchawki wygłuszające, audiodeskrypcja, tłumaczenie na PJM) prosimy o zgłoszenie takiej potrzeby najpóźniej 7 dni przed wydarzeniem na adres: przestrzenie.sztuki@frst.org.pl

BILETY

Bilety dostępne wyłącznie online, w cenie 20 zł.

Patronat medialny

Zadanie dofinansowane ze środków Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego w ramach Programu Przestrzenie
Sztuki – Taniec, realizowanego przez Narodowy Instytut Muzyki i Tańca

has been added to the cart. Koszyk
Przejdź do treści