Kiedy tylko stara niania chrapnęła po raz piąty, niebieska tkanina zamieniła się w niebieskie powietrze, drzewa zaszumiały i można było usłyszeć, jak pluszcze woda w jeziorze i zobaczyć jak ludzie chodzą po moście i machają do siebie z okien. (…) Wśród zwierząt zaczął się ruch.
~Niebieska zasłona. Virginia Woolf
„Niebieska zasłona”- taneczno-teatralny spektakl inspirowany tekstem autorstwa angielskiej powieściopisarki Virginii Woolf o tym samym tytule. Tekst w oryginale to króciutka, ale urzekająca pięknem opowieść, gdzie sen i podświadomość wyczarowują magiczny świat pełen ruchu i barw. To prosta historia niezwykłej krainy, która budzi się do życia w momencie, kiedy stara niania szyjąc niebieską zasłonę – zasypia z igłą w dłoni i naparstkiem na palcu.
Zreinterpretowana przez współczesnych twórców (choreografa – Karolinę Garbacik oraz reżysera i scenarzystę– Pawła Chomczyka), opowiastka to okazją do zanurzenia w fantastycznym świecie tańca, ruchu i muzyki na żywo, z których szyta jest historia na scenie. Pełna muzycznych zaskoczeń i humoru pozwala widowni – od najmłodszej do najstarszej – dać się porwać szaleństwu wyobraźni i poezji.
Spektakl to wielowarstwowa, interdyscyplinarna konstrukcja, operująca językiem ciała, muzyki, multimediów, czerpiąca z klasyki światowej literatury i wynoszącą na piedestał to, co współczesność sukcesywnie niszczy a co dla dzieci i młodzieży jest tak bardzo ważne – wyobraźnię.
Jest przy tym formą mobilną, dzięki czemu można go zaprosić w progi szkół, przedszkoli czy na sceny innych teatrów, co dodatkowo poszerza przestrzeń jego oddziaływania. W takiej otwartej formule spektakl przełamuje niewidzialne granice pomiędzy strefą kreacji a widzem, burząc „czwartą ścianę” i pozwalając odbiorcy być naprawdę blisko.